พร่ำเพรื่อ

คุณเคยรู้สึกถึงความพร่ำเพรื่อของตัวเองบ้างไหม????
ทว่า…เราจะไม่มีทางรู้สึกถึงมันได้เลย หากการกระทำของอีกฝ่ายไม่บ่งบอก…

——————————————————–

เช้า สาย บ่าย เย็น เวลาหมุนไปพร้อมกับความรู้สึก

ความรักของคนเรา เท่าที่สังเกตมา…
นานวันเข้า…ผู้ชาย จะแสดงออกถึงความรักน้อยลง
แต่นั่น..มิได้หมายความว่า “ความรักลดลง”
เพียงแค่จุดยืนของคำว่ารักของเค้าอยู่ที่ “การกระทำ”
มากกว่าการแสดงออกทางคำพูด

แต่ในทางตรงกันข้าม…
ผู้หญิง จะแสดงออกถึงความรักที่เพิ่มขึ้น ถึงต้องการให้อีกฝ่ายแสดงออกถึงสิ่งนั้นเพิ่มขึ้น
“ตาม ตาม กัน”

นั่นคือที่มาของคำว่า “พร่ำเพรื่อ”

——————————————————
พร่ำเพรื่อ
เธอมักพูดเสมอ ว่าฉัน “พร่ำเพรื่อ” เกินไป
ใช่…บ่อยครั้ง ที่ฉันขอคำว่ารัก จากปากเธอ

แต่เธอรู้ไหมว่า คำว่ารัก…คำเดิม
โทนเสียง…เดิม เดิม
มาจากปากของเธอ…คนเดิม
มันทำให้ชีวิตฉัน “แช่มชื่น” ขึ้น
สดใส…มีชีวิตชีวา
พร้อมจะเผชิญหน้ากับปัญหาที่กำลังรออยู่
เสมือนว่า…จะมีคนอีกคนที่จะคอยพยุงฉัน หากฉันล้มลง

ทำแผลให้…ยามฉันเจ็บ…

ฉันไม่กลัวอีกแล้ว หากวันนี้ ฉันได้ยินคำนั้นจากปากเธอ…

และฉันก้อจะไม่เสียใจ หากเธอจะว่าฉัน “พร่ำเพรื่อ”

“จงว่าฉันตลอดไป…หากเธอว่าฉันทีไร…เธอจะมอบคำนั้นให้…ทุกที”

 

อันนี้เพือนส่งมาให้อ่าน แล้วมันพร่ำเพ้อเรื่องนี้อยู่นานมาก เลยเอามาแก้นิดๆหน่อยๆแล้วก็โพส

Advertisement